TANGO DÜNYAYA NASIL YAYILDI?

Tango Paris ve Avrupa tarafından kabul gördüğünde bir meşrutiyet kazanır. Bunun üzerine tüm dünyaya yayılır. 1899 yılında, dans ve dans müziği olarak “Tango” anlamı İspanyol Kraliyet Akademisi Sözlüğü tarafından kabul edilmiştir.

O tarihlerde, Figürlü danslar grup halinde yapılıyordu. (vals-kontradans ve kadriller). Salonlardan dışlanmış alan ama aşağı mahallelerde çok değer verilen “kreol valsi” o dönemin çift dansının ana kalıbıydı. Tüm çift danslarında aynı ön adım ya da yan adımlardan oluşan bir dizi, sürekli tekrarlanıyordu. Kuralları sıkı sıkıya belirlenmiş grup dansları, Mazurka veya Vals eşitlikçi, hatta öz yönetimli bir dans olarak görülebilirken, Tango cinsiyet rollerini güçlü biçimde farklılaştırır. 1900 lü yıllarda ortaya çıkan birçok şey gibi (caz, çağdaş sanat v.s.) Tango da tek değişmez kural “doğaçlamadır”. Tango bir oyun, bir harekettir. Amerikalı aktör, şarkıcı ve dansçı, Carlos Vega, yalnızca media luna denen figürden sayısız figür yapıldığını göstermektedir. Tango da hiçbir öngörülmez. Tango sonsuz olasılıktır, önceden yazılmış bir şey yoktur. Tango, neşeli, olumlu, kışkırtıcı, cakalı, Tango-milonga’ da ifade bulan yaşama sevinci, 1926 yılında “Discepolo’nun deyimi ile sürekli gelişerek “hüzünlü düşüncenin dansı” olarak zamanla zenginliğini artırmaya devam eder.

Halk balolarında ortaya çıkan Tango, buralarda engellenince, Buenos Aires’in ve Montevideo’nun adı kötüye çıkmış mekânlarına girer. O dönemde fantango yapılıyordu. Düzenlenen balolarda işletmecinin gecelik ücret verdiği kadınlar, erkelerle tango yapmaya hazır bekliyorlardı. Ardından radevu evlerinde de tango yapılmaya başlamıştır. Milonguita Tango’su buna kanıttır.